خيلي‏ها غر مي‏زنن، زياد هم غر مي‏زنن! همش از زندگي مي‏نالن، هي مي‏گن اينو كم دارم اونو كم دارم، اينجام ايراد داره، اونجام ايراد داره. همش نصفه خالي ليوان رو مي‏بينن. يكي نيست بگه آخه با انصاف، اگه به خاطر چيزهايي كه نداري غر مي‏زني، لااقل براي چيزهايي كه داري هم شكر كن!

تازه يك مدت كه بگذره متوجه مي‏شي اگه چيزي هم نداشتي مقصر يا خودت يا اطرافيان بودن، يا اصلا به صلاحت نبوده كه داشته باشي. اون وقت دوست داري براي داشته و نداشته‏ات بگي:
الْحمْد لله رب الْعالمين
ستايش مخصوص خداست كه خداي همه دنياست