رحیم نیکنام - خدمتگزار مردم

با عنايت به سلسله درس هاي استاد برجسته ی اخلاق حضرت آیت الله مظاهري كه در سال ٦٥ با عنوان "چه بايد كنيم تا معلم خوبي شويم؟؟" كه عملا نكات زير را به ما آموختند و اين دروس بسيار مفيد واقع شد و تماما به كارشان بستيم و نتيجه اش هم معلوم شد و يك  قاعده ي كلي اينكه " درس معلم ار بود زمزمه ي محبتي - جمعه به مكتب آورد طفل گريز پاي را " كه نمي توان از نظر دور كرد اما در مورد كلاس هاي ضمن خدمت موضوع نوع ديگري است و فقط زمزمه ي محبت براي موفقيت كافي نبوده و عوامل ديگر و رموز ديگري براي توفيق و كارآيي لازم بوده كه در ذيل تيتر وار برايتان نقل مي كنم :

١. هدف داشتن در جلسات تدريس و تعييين استراتژي در آموزش و تعليم به فراگيران .

٢- منتظر موفقیت همه دانش آموزان و فراگيران بودن و نه فقط توجه به طيف و گروه و يا اشخاص برجسته و يا سرآمد ؛

٣- تمايل به تغيير و هماهنگي و سازش و همدلي براي ارضاي نيازهاي فراگيران و متعلمين ارجمند و توجه به شخصيت فراگيران كه بالطبع مقاومت ايشان را كاهش داده و آموزش به سهولت انجام مي گرفت .

٤-فکر كردن و انديشيدن در مورد كار و اهميت موضوع و مراحل آموزش كه در واقع پروسه ي آموزش را به يك برنامه ی منظم و كار انديشمندانه تبدیل و به ان عمل مي شد .

٥ . ناراحت نشدن از ندانستن و مكروه و قبيح ندانستن اينكه به راحتي اقرار به ندانستن موضوعي نمايم و در نتيجه جلب اعتماد فراگيران و اطنينان كردن به ساير آموزه ها و باور و يقين در مورد صحت گفتار و كردار كه در اثر بخشی درس و يادگيري آن به خوبي مي توانست بسيار موثر و مفيد باشد .

٦- استفاده از الگوهاي برتر تدريس و عدم تكبر و برخورد متواضعانه كه گاهي فراگيران و متعلمين خود بهترین روش يادگيري و ياد دهي را انتخاب و ارائه مي كردند كه استفاده از اين الگوهای كم هزينه - سهل و مطمئن و تضمين شده بود و نقش موثري در موفقيت كار برجاي مي گذاشت .

٧-  لذت بردن از كار تدريس و آموزش و همچنين لذت بردن از مراوده و ارتباط با فراگيران  و ايجاد محيطي صميمي و دوست داشتني كه تحمل كار و كلاس و فرگيران و دانش آموزان را آسان مي كرد و بعلاوه گذر زمان و سنگيني درس را به شيريني و تنوع و خواستن نبديل مي كرد .