ماه مبارك رمضان كه طي خطبه پيامبر اكرم(ص) موكدا ماه بخشش و مغفرت و رحمت ناميده شده و د ر فرازي از اين خطبه ي مهم آمده است كه در ماه رمضان درهاي جهنم بسته و درهاي بهشت باز است " اَبْوابُ النّيرانِ مَغْلوقَةٌ "و بالصراحة بيان گرديده كه "كسي كه ماه رمضان بر او بگذرد و مورد مغفرت قرار نگيرد شقي و بدبخت است ، چرا كه از بخشش و مغفرت خداوند متعال در اين ماه بزرگ محروم مانده است"وَ الشَّقي مَنْ حَرُم غُفْرانَ اللهِ في هَذا الشَّهْرِ الْعَظيمِ" .

حال سؤال  اين جاست كه آيامي شود كساني را يافت كه علي رغم اينكه در اين ماه و روزهاي بسيار با فضيلت آن دعا كنند و از خداوند برزگ طلب مغفرت و بخشش كنند، دعاي شان مورد قبول خداوند قرار نگيرد و از درگاه رحمت خداوند مردود گردند؟ و در صورتي كه پاسخ مثبت باشد كدام گروه از انسان ها هستند كه دعاي شان رد شده و مورد پذيرش خداوند بزرگ و بخشنده قرار نمي گيرد؟

 مومن نيكوكار و سالک الی الله و ره پیمای راه نجات و سعادت که در پی وصال محبوب خویش و لقای خدای متعال عمر می سپرد، باید دل نگرانِ آن باشد که عنایت محبوب در آن لحظات، بیش از پیش است و درِ رحمت و فیض الهی گشوده است تا آغوش جان برای درک فیض های روحانی بگشاید و رحمت خاص الهی را به سوی خویش جلب کند.

شب قدر از جمله شب هايي است كه خداوند بشارت بخشش گناهان را داده است كه از اول شب تا صبح ملائكه ي خداوند به اين امر و به آمين گويي دعاي طالبان اين رحمت مشغول هستند و خداجویان را چه مژده ای از این خوش تر که بر اساس روایتی، خدای متعال، دعای هیچ دعا کننده ای را در این شب رد نمی کند.، جز ٢ گروه كه بنا به روايات و اخبار معصومين (سلام الله عليهم اجمعين) از اين قاعده مستثني هستند و آمده است كه دعاي شان مورد قبول خداوند و مشمول رحمت واقع نشده و لذا دعاي اين دو گروه رد مي شود :

١- دعای عاق والدین و آنکه قطع رحم و خویشاوندی کرده است
 ٢- دعای شراب خوار.

پس چه خوش است در این شب پر فیض، دست نیاز به سوی خالق بی نیاز بر آوردن و عفو و رحمت و وصال و لقای او را طلب کردن.

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

بیا تا بر آریم دستی ز دل

                                                    که نتوان بر آورد فردا ز گل

مپندار از آن در که هرگز نبست 

که نومید گردد بر آورده دست

همه طاعت آرند و مسکین نیاز

 بیا تا به درگاه مسکین نواز

چو شاخ برهنه بر آریم دست 

 که بی برگ از این بیش نتوان نشست

**(( شيخ مصلح الدين سعدی))**