رحیم نیکنام - خدمتگزار مردم

    

در اخرين لحظات دوشنبه ١٦اردیبهشت نامه اي به دستمان رسيدكه خبراز

برگزاري جلسه تجليل از بازنشستگان آموزش و پرورش و دود چراغ خوردگان

و موي سپیدان و استخوان خرد كردگان را در برداشت .

در بدو دریافت دعوتنامه خوشحال شديم كه بالاخره پس از گذشت ٩ ماه از

بازنشستگي مسئولين محترم اموزش و پرورش يادشان افتاده كه :بوده اند

كساني  كه همه ي عمر شريف خود را وقف تعليم و تعلم نو نهالان نظام

مقدس كرده اند و به ناگاه با دريافت يك برگه متوجه شده اند كه بازنشسته

شده اند واز فردا نبايد به كار بروند ، و در طول ٩ ماه گذشته حتي يك تلفن

به ايشان نشده كه خسته نباشيدي ساده و بي خرج به ايشان گفته شود .

خوشحال شدم كه گر چه دير و نا بهنگام اما اين امر داشت محقق مي شد

بنا براين خودم را اماده حضور در جلسه كردم و ..راس ساعت مقرر به سالن

فرمانداري شهرستان محل برگزاري جلسه رفتم -

جلوي در ورودي تمام مسئولين دواير آموزش و برورش صف كشيده بودند تا

به نوبت به ايشان سلام كنيم و ازكسب فضيلت سلام دادن محروم نشويم و

همينطور هم شد و مسئولين دواير اتو کشیده و انكادر شده جلوي در سالن

 بودند و بيچاره ها غافل از اين بودند که لاجرم خودشان اين روز را بايد تجربه

كنند حال دير يا زود !!

بالاخره به سالن رفته روي صندلي جلوس كرديم و تيزرهاي عكس هاي 

روسا در هنگام كلنگ زني پروژه هاي قديمي را دیدیم تا سر مان گرم شود

و حوصله مان سر نرود چون طبق معمول جلسه با  تاخير شروع مي شد 

جلسه با اعلام مجري كه به زورسعي مي كرد متون رابا احساس بخواند

شروع  شد و همه حسن جلسه با تلاوت زيباي اقاي احمدي قاري ممتاز ،

شاگرد قديمي بنده بود و مصرانه قصدبوسيدن دست بنده را داشت كه او

را بوسيدم و سراسر آكنده ازافتخار شدم و بوسيدن هاي متوالي حاضرين

كه نشانه ی محبتشان بود بالاخره به اتمام رسيد و در صندلي رديف سوم

نشستم و بعد مسئولين كشوري و لشکري و در راس فرماندار محترم و

ائمه محترم جمعه پرندك و زاويه و روساي ادارات همه حاضر شدند و با خير

مقدم رئيس اداره و بعد سخنان فرماندار جلسه ادامه يافت و در لابلاي به

برنامه دكلمه و سرودهايي خوانده شد 

و آنگاه نوبت به تجليل از ٢٥ بازنشسته شروع شد ؛ رئيس اداره و امامان

جمعه پرندك و زاويه و يكي از مسئولين  استان(معاون تربيت بدني )

روي سكو قرار گرفتند و اقاي مجري اسم ها را به سرعت خواند و چند نفر

چند نفر رفتند و لوح هاي خود را گرفتند و  مجال گرفتن عكس يادكاري نشد 

همينطور دل توي دلم نبود كه در اين پوشه بزرگ جز لوح تقديرپاكتي چيزي

باشد ، اما وقتي خود روي سن رفتم و لاي پوشه را دیدم فقط يك نوشته با

امضاي رئيس اداره ديدم و هيچ !!!!

و واقعا ان وقت فهميدم و يقين قطعي كردم كه علم بهتر از ثروث است!زيرا

به كدام ثرومندي چنين لوح تقديري می دهند كه به ما دادند ؟؟!! 

و  نو اوري جلسه تجليل اين بود كه امسال به منتخبين كه هر سال پتويي

به عنوان سنبل استراحت مي دادندامسال ندادند!شايد كنايه از اينكه ديگر

زمان استراحت نيست و بايد با این حقوق بازنشستگي به فكر كار و شغل

دیگري براي ٠ ٣سال دوم كار بود !!!!