قال لقمان(علیه السّلام): «یا بُنَیَّ اِنّی خَدَّمْتُ اَرْبَعَمِأَهَ نَبِیٍ و أخذْتُ مِنْ کَلامِهِمْ أرْبَعَ کلماتٍ، و هِیَ: إذا کُنْتَ فی الصّلوةِ فَاحْفَظْ قَلْبَکَ، وَ إذا کُنْتَ عَلَی المائدةِ فَاحفَظْ حَلقَکَ، و إذا کُنْتَ فی بَیْتِ الْغَیْرِ فَاحْفَظْ عَینَک، وَإذا کُنْتَ بَیْنَ الخَلقِ فَاحْفَظْ لِسانَکَ»؛[2]

لقمان(ع) به فرزندش گفت:

ای فرزندم! من در خدمت چهارصد پیامبر بودم، و از گفتار آنها چهار سخن را برگزیدم:

1- هنگامی که در نماز هستی، حضور قلبت را حفظ کن.

2- هنگامی که در کنار سفره نشستی، گلویت را (از مال حرام) حفظ کن.

3- هنگامی که به خانه دیگری رفتی، چشم خود را (از خیانت) حفظ کن.

4- و هنگامی که بین انسانها رفتی، زبانت را(از گناه) حفظ کن.