«یُمْتَحَنُ الصَّدِیقُ بِثَلَاثِ خِصَالٍ فَإِنْ کَانَ مُؤَاتِیاً فِیهَا فَهُوَ الصَّدِیقُ الْمُصَافِی وَ إِلَّا کَانَ صَدِیقَ رَخَاءٍ لَا صَدِیقَ شِدَّةٍ تَبْتَغِی مِنْهُ مَالًا أَوْ تَأْمَنُهُ عَلَى مَالٍ أَوْ تُشَارِکُهُ فِی مَکْرُوه‏»؛

دوست[واقعى‏] به سه خصلت آزموده شود، در صورتى که همه را داشت؛ او دوستى با صفا است، و گر نه او فقط دوست خوشیها است نه سختیها:

۱- یا از او درخواست پولى کن،

۲- و یا مالى را به او بسپار،

۳- و یا در پیشامدى ناگوار او را با خود همراه کن.